Dubbelinterview: oud-studenten leiden Café Corsari

Ryland Geenen
Published on Monday 140428
Ellen Vanhove en Mathieu de Rijcke zijn 2 oud-studenten die momenteel werken voor Café Corsari. In dit dubbelinterview vertellen ze over hun studies aan de Erasmushogeschool en loopbaan bij de VRT.

Waarom kozen jullie voor de studie journalistiek aan de Erasmushogeschool in Brussel?

Ellen Vanhove: Journalistiek stond al vast voor mij en bij de Erasmushogeschool sprak vooral de focus op de praktijk me aan. Je krijgt een heel divers aanbod en je moet je niet gaan specialiseren vanaf het tweede jaar.

Mathieu de Rijcke : Het feit dat je vanaf het tweede jaar al stage mag lopen is natuurlijk ook een groot pluspunt en een enorm voordeel voor de studenten, daar mogen ze nooit vanaf stappen. Ook de duur van de stage is goed, want op een maand kan je je niet inwerken in een redactie.

Ellen: Op 3 maanden tijd kan je jezelf echt bewijzen. Zo gebeurt het wel eens dat ze na de stage vragen of je niet op de redactie wil blijven.

Is het bij jullie dan ook zo verlopen?

Ellen: Bij mij wel, ik deed mijn stage in het laatste jaar bij Ketnet, na de stage vroegen ze al meteen of ik niet wilde meewerken aan een ander project. Toen ben ik aan de slag gegaan als programmamedewerker bij het jongerenlabo van Ketnet.

Mathieu: Ik wilde eerst mijn master communicatiewetenschappen halen aan de Vrije Universiteit Brussel. Maar dat schakeljaar ontmoedigde me wat. Toen werd ik dat jaar in oktober gecontacteerd door mijn stageplaats van het derde jaar, namelijk Studio Brussel. Die vroegen me of ik wilde meewerken aan Music For Life. Zo is het voor mij begonnen bij de VRT.

Was het een bewuste keuze om voor de VRT te kiezen en niet voor een commerciële zender?

Mathieu: Bij mij alleszins niet, ik interesseer me sterk in muziek en ben er veel mee bezig. Mijn eerste stage was bij Jim TV en mijn tweede bij Studio Brussel, beiden koos ik vanwege die interesse. Bij de VRT kan je wel heel divers werken, vind ik. Mocht ik meer voor klassieke muziek zijn, dan zou ik bij Klara aan de slag kunnen.

Ellen: Ja, de mogelijkheden zijn heel leuk. In de voorbije 6, 7 jaar heb ik al aan veel programma’s en projecten mogen meewerken, dat is zalig. Het waren ook allemaal dingen die me interesseerden. De VRT is dan ook zo groot dat je enorm veel kansen krijgt die je kan benutten.

Waar hebben jullie dan nog gewerkt voor jullie bij Café Corsari terechtkwamen?

Ellen: Ik heb bij Ketnet gewerkt aan de programma’s Circus en de Pretshow, dat laatste samen met Mathieu. Bij Studio Brussel heb ik gewerkt als programmamedewerker bij de wereld van Sofie, Vrienden van de Radio en enkele kleine projecten. Dan heb ik elk jaar nog meegewerkt aan Music For Life.

Mathieu: Ik heb 3 jaar meegewerkt aan Music For Life voor Studio Brussel. Maar ik heb vooral voor Ketnet gewerkt. Ik werkte als redacteur mee aan de Ketnet-Wrap, de Pretroulette en de Pretshow. Daarna ben ik overgestapt naar productie en heb ik als producer gewerkt.

Wat is jullie functie nu bij Café Corsari en hoe kwam je er terecht?

Ellen: Zo’n 2 jaar geleden kreeg ik de vraag om aan het programma mee te werken. De start was heel klein, het begon met een briefing van 4 mensen bij Eyeworks. Daarna maakte de VRT enkele mensen vrij om mee te werken en dan vonden we deze locatie.

De functie die ik nu heb is die van hoofdredacteur, maar ik doe ook eindredactie. Ik werk mee aan de uitzendingen en zit nog in de oortjes van Freek (Braeckman) en Thomas (de Soete). Nu werk ik overkoepelend mee om de lijn te bepalen van het programma. Zo help ik de specials, zoals die met de Ronde van Vlaanderen, in te plannen. Verder komen daar ook nog personeelszaken bij, medewerkers opvolgen en funtioneringsgesprekken houden.

Mathieu: Ik ben er pas eind januari 2014 bij gekomen als producer. Ik ondersteun het programma productioneel, zo zoek ik locaties, maak ik technische afspraken en overleg ik met de stad Antwerpen.  

Ik denk dat we allebei zowel productioneel als redactioneel werken aangezien we beide jobs al eens gedaan hebben. Als een eindredacteur ook als producer werkt, of omgekeerd, dan maakt dat het programma beter.

Dus het is heel divers werk?

Ellen: Bij sommige programma’s heb je producers die enkel met cijfers bezig zijn en is dat ook nodig. Bij ons kan ik me dat niet inbeelden. We hebben hier elk onze eigen job, maar vullen die zelf in.

Is een liveshow plannen een zware job?

Mathieu: We moeten onszelf zeker niet uit bed sleuren iedere dag. Je zit wel in die flow van: vandaag moeten we ons programma maken. Dus begin je direct aan die show en zie je alles vorm krijgen, dat geeft veel voldoening. De stress voor elke show is ook wel leuk, vind ik. Als er dingen misgaan en alles valt toch in zijn plooi, dan geeft dat veel voldoening.

Ellen: Ik denk dat we elke dag toch gemakkelijk 13 uur bezig zijn. Het is een zwaar project. Maar elke keer dat we hier aankomen en eens babbelen met de collega’s zien we terug waarom we dit zo graag doen. Het voelt hier ook wat frisser aan dankzij onze unieke locatie. Het zou misschien anders zijn mochten we samenzitten met andere redacties en programma’s.

Word je het ooit gewend om met bekende mensen samen te werken?

Mathieu: Als Jools Holland of Elbow, een band waar ik fan van ben, langskomen is dat wel speciaal. Maar ik denk niet dat ik ga flauwvallen of hysterisch worden als er bepaalde helden van mij langskomen.

Wat is het leukste aan de job?

Ellen: De afwisseling is zeer leuk, eens afwijken van de norm. De show in het Sportpaleis of op het dak van de Heizel, de Wielerweek en alles wat een beetje speciaal is. Ook de onverwachte momenten zijn leuk. Als er iemand eens een straffe uitspraak doet of er plots een huwelijksaanzoek gebeurt, dan weet je dat je geen duffe praatshow aan het maken bent.

Mathieu: Voor mij is de afwisseling ook het leukst, een van mijn favoriete momenten was bijvoorbeeld toen Bastille hier een showcase deed. Er hing hier zo’n toffe sfeer en de zanger danste op de toog en de zetels, zoiets vergeet je niet snel.

Wat is het minst leuke aan de job?

Mathieu: Het feit dat je elke dag een goede show moet maken en dat je ’s ochtends merkt dat er geen interessant nieuws is. Soms kan je ook heel leuke ideeën bedenken maar zijn ze niet realiseerbaar.

Ellen: Of als we leuke items hebben, maar we vinden geen praatgasten. Het is soms stresserend, maar langs de andere kant is dat ook wel leuk. Er kan elke show iets misgaan, maar je hebt elke avond dan ook de kans om beter te zijn dan de avond ervoor.

Hoe heeft de studie jullie voorbereid op jullie werk?

Ellen: Ik vond het  leuk dat er zoveel concrete zaken tussen zaten. De theorie en examens vielen mee, maar je leert vooral veel uit de groepswerken, de zogenaamde PGO’s. Bij de stagiairs die we hier krijgen merken we ook wel dat studenten van een minder praktijkgerichte opleiding nog niet direct weten hoe ze dingen moeten aanpakken.

Mathieu: De groepsprojecten hebben mij het best voorbereid op het echte werk. Je leert samenwerken met andere mensen op een redactie. Ook leer je dat de mensen op de achtergrond, degenen die bijvoorbeeld montage of lay-out doen, even belangrijk zijn als de mensen op de voorgrond.

Wat zijn de toekomstvooruitzichten?

Mathieu: Ik voel me goed in de functie die ik nu uitoefen, ik zou het zeker nog een paar jaar willen doen. Ik denk dat we beiden ambitieus zijn en wat hogerop willen geraken. Maar eerst en vooral willen we goed worden in de job die we nu doen.

Ellen: Ik vind het vooral belangrijk om iets nieuws te kunnen doen, vernieuwend zijn of iets bestaands vernieuwen. Zolang ik zoiets kan doen blijf ik tevreden.