Twee jonge prostituees vertellen open over hun job

Delphine Peeters
Published on Tuesday 150317
Oriana en Shainis zijn knap, lief, 22 jaar oud en zijn wat men noemt meisjes van plezier. Ze werken op de Chausée d'Amour bij St-Truiden. 'Als onze ouders dit wisten, zouden ze ons vermoorden.'

Zaterdagavond, iets voor middernacht, er zijn geen klanten als ik de club binnenstap. We gaan zitten in een salonnetje. Ik ben omgeven door discobollen, tijgerprint, leer en veel te weinig licht om te kunnen schrijven. Shainis en Oriana (dit zijn niet hun echte namen, red.) verschijnen voor me in pyjama. Ze hebben al gedaan met werken voor die dag.

Als ik hen vraag waarom ze op zo’n jonge leeftijd (22 jaar) al in de prostitutie stappen, vertellen ze in koor: ‘Voor het geld'.
'We willen in Frankrijk graag een parfumerie opstarten, maar we hebben jammer genoeg geen startkapitaal. We komen namelijk uit een minder gegoede familie. We willen dit werk een tweetal jaar doen zodat we genoeg geld hebben om onze parfumerie uit de grond te stampen’.
Over hun loon zijn ze dan ook zeer tevreden. ‘We verdienen samen ongeveer 2.000 euro per week’, waarvan ze wel een deel aan de bar moeten afgeven. Het geld dat ze ontvangen kunnen ze perfect sparen. Ze wonen namelijk boven de bar en ook in Frankrijk delen ze een appartement.

'Ik ben net zoals jij'

Oriana en Shainis werken drie weken in België en hebben daarna een weekje vrijaf. In die week keren ze terug naar Frankrijk. Ik vraag hun wat ze zoal doen in hun vrije tijd. Ze benadrukken sterk dat ze niet abnormaal zijn en een gewoon leven leiden zoals alle jonge meisjes van die leeftijd.

‘We proberen veel te rusten in de week dat we vrij zijn. We hebben namelijk onregelmatige uren, zowel overdag als ‘s nachts. Dit weegt soms zwaar door. Verder gaan we iets eten of drinken met vrienden, ons haar en nagels laten doen of gaan we uit. Ik ben net hetzelfde als jij hoor, ik heb gewoon een speciale job.'
Het is intrigerend, ze schamen zich niet voor de job die ze uitoefenen. Integendeel, ze willen aantonen dat ze doodnormale meisjes zijn en proberen mij te overtuigen om ook in de bar te komen werken. Ik heb hen vriendelijk bedankt.

Onze ouders zouden ons vermoorden

De families van Oriana en Shainis zijn niet op de hoogte van hun job als vrouwen van lichte zeden. Ze denken dat hun dochter of zus werkt in een discotheek in België, maar niets is minder waar; Ik vraag hen waarom ze hierover liegen.

‘Als onze ouders dit wisten zouden ze ons vermoorden. Haar moeder zou ons wurgen en mijn moeder zou ons doodsteken (lacht). Ze zouden nooit hoeren in hun familie toleren,' zegt Shainis. Niet veel later komen we tot een discussiepunt. Oriana is er van overtuigd dat haar familie dit niet goedkeurt omdat ze uit een moslimfamilie komt.

‘Onze cultuur staat hier anders tegenover omdat onze religie dit niet toestaat. Onze mentaliteit is heel anders dan de Europese mentaliteit.’
Shainis, die niet uit een moslimfamilie komt, is het hier niet mee eens. ‘Van waar je ook komt, geen enkele cultuur keurt prostitutie goed. Geen enkele ouder kan met trots zeggen dat hun dochter een prostituee is.’

Te groot geschapen

Ze zijn tevreden over hun job. Ze kunnen veel sparen, hebben een ruime kamer, worden met respect behandeld en ik hoor enkele lovende woorden over hun (vrouwelijke) pooier. Maar wat gebeurt er nu precies als een man binnenstapt in de club? Hoe pakken ze dit aan? Oriana vertelt: 'Als er een auto de parking op rijdt, doe ik de deur open en ga in de deuropening staan. Zo heb ik een reden om te zeggen: "Kom vlug naar binnen, ik heb het zo koud".' Zodra de man binnen is, biedt ze hem een drankje aan en babbelen ze wat. ‘Veel mannen zijn ongemakkelijk de eerste keer en ook bang dat hun vrouw er achter zou komen. Je schrikt ervan hoe verlegen ze zijn.'

Ik vraag me af wat er gebeurt als er een man binnenstapt die ze totaal niet aantrekkelijk vinden, waar ze absoluut geen seks mee willen hebben. Kunnen jullie hem dan zomaar weigeren? ‘Natuurlijk kunnen we mannen weigeren, stel je voor! (lacht) ‘Ik heb bijvoorbeeld nooit seks met zwarte mannen’, zegt Oriana. ‘Dit heeft niks met racisme te maken, maar ik ben bang dat ze te groot geschapen zijn.’ (lacht)

Geen bescherming

In de club is geen enkele man te bespeuren. Geen klant, geen buitenwipper, geen pooier, niemand. Is er iemand die jullie kan beschermen als mannen jullie lastig vallen? ‘Nee eigenlijk niet, maar er zijn wel camera’s. En bovendien, ik ben  niet snel bang. Ik ben er van overtuigd dat je overal verkracht of vermoord kan worden.’

Oriana en Shainis zijn van plan om deze job nog een jaartje te doen. Dan keren ze voorgoed terug naar Frankrijk.
‘Volgend jaar zouden we al een aardig kapitaal moeten hebben om onze droom waar te maken (een parfumerie beginnen in Frankrijk, red.). ‘Ik zou graag trouwen en kinderen hebben’, vertelt Oriana. Ik vraag haar of ze momenteel een vriend heeft. ‘Nee, ik heb momenteel geen vriend, dit is niet mogelijk met mijn job. Nochtans hebben veel van de andere meisjes die hier werken wel een man, sommigen hebben zelfs kinderen. Huisje, tuintje, kindje, dat is exact wat ik ook wil.’
Ik hoop dat ze hun dromen kunnen waarmaken.